Dijital ses dosyaları için veriyi sıkıştırma tekniklerine göre çeşitli kayıt formatları vardır. Bunlardan en yaygın olarak kullanılanları derledik:
PCM (.pcm)
Açılımı Pulse Code Modulation olan bu formatta dijital olarak saklanan dosya bilgisayar ortamında sıkıştırılmadan RAW formatta saklanabilir.
AIFF (.aiff) (.aif)
Açılımı Audio Interchange File Format olan bu format 1988 yılında Apple tarafından geliştirilmiş, sıkıştırmasız ve kayıpsız bir dijital dosya formatıdır. AIFF profesyonel ses uygulamalarında en çok kullanılan formattır.
WAVE (.wav)
1991 yılında Microsoft tarafından geliştirilen bu format da tıpkı AIFF gibi sıkıştırmasız ve kayıpsız bir dijital dosya formatıdır. WAVE formatı da profesyonel ses uygulamalarında en çok kullanılan formattır.
SOUND DESIGNER (.sd) (.sd2)
Avid tarafından geliştirilen bu format bir süre profesyonel uygulamalarda sıklıkla kullanılmış olsa da günümüzde pek tercih edilmemektedir. Bu format da sıkıştırmasız ve kayıpsız olarak saklamanızı sağlayan bir dosya formatıdır.
MP3 (.mp3)
Motion Pictures Expert Group (MPEG) tarafından 1995 yılında geliştirilmiştir. Dosya boyutunu yaklaşık %90 oranında azaltabilen bu format özellikle bir dönem son kullanıcı tarafında yaygın kullanılan sıkıştırılmış ve kayıplı bir dijital dosya formatıdır.
AAC (.m4a) (.m4p) (.mp4) (.aac)
Açılımı Advanced Audio Coding olan MP3’ün devamı olarak geliştirilmiş olan bu format sıkıştırılmış ve kayıplı bir dosya formatıdır. MP3 en fazla 6 kanal ses taşıyabiliyorken AAC 48 kanala kadar ses taşıyabilir.
APPLE LOSSLESS (.m4a)
2004 yılında Apple tarafından geliştirilen bu format sıkıştırılmış, fakat kayıpsız bir dosya formatıdır. Uzantısından dolayı AAC’nin versiyonu sanılsa da AAC formatından tamamen bağımsızdır.
FLAC (.flac)
Tıpkı Apple Lossless gibi sıkıştırılmış fakat kayıpsız bir formattır. MP3 veya AAC kadar yaygın kullanılmasa da internet üzerinden ses dosyası transferlerinde tercih edilmektedir.